از فصل قبل یاد گرفتید که ما می توانیم حافظه را بدست آوریم
آدرس یک متغیر با استفاده از &
اپراتور:
یک نشانگر با این حال، متغیری است که آدرس حافظه را به عنوان مقدار آن ذخیره میکند.
یک متغیر اشاره گر به یک نوع داده (مانند int
یا رشته
) از همان نوع اشاره می کند.
نوع، و با عملگر *
ایجاد می شود. آدرس متغیری که با آن کار می کنید به نشانگر اختصاص داده می شود:
یک متغیر اشاره گر با نام ptr
ایجاد کنید، که به یک رشته
اشاره می کند. کد> متغیر، با استفاده از
علامت ستاره*
(رشته* ptr
).
توجه داشته باشید که نوع اشاره گر باید با نوع متغیر شما مطابقت داشته باشد
کار با.
از عملگر &
برای ذخیره آدرس حافظه استفاده کنید
متغیر غذا
نامیده می شود و آن را به نشانگر اختصاص می دهیم.
اکنون، ptr
مقدار آدرس حافظه غذا
را نگه می دارد.
نکته: سه روش برای اعلام متغیرهای اشاره گر وجود دارد، اما روش اول ترجیح داده می شود: